Saturday, August 8, 2009

കല്ലുറവ


അരഞ്ഞരഞ്ഞു തീരുമ്പോഴാണ് മിനുസങ്ങളിലേയ്ക്കു പാകപ്പെടുക
അരികുകള്‍ പോലും മൂര്‍ച്ചയായിരുന്ന കല്ലിന്‍റെ പ്രാചീനതയില്‍ നിന്നും
നടുക്‌ കുഴിഞ്ഞൊരു അരകല്ലാകുമ്പോള്‍, അടുക്കളപ്പുറത്ത്
എനിയ്ക്ക് കാണാം കണ്ണാടിയില്‍ സ്വയം എന്ന പോലെ ഒരുവളെ,
എണ്ണ കിനിയുമെന്നു തോന്നും വിധം തേഞ്ഞു മിനുത്ത വിരലുകളെ.
അവള്‍ തൊടുമ്പോള്‍ മാത്രം എനിയ്ക്ക് കേള്‍ക്കാം
പണ്ടെങ്ങോ അരികിലൂടെ ജലമൊഴുകിയ അതേ സ്വരം.

(ഇത് നന്ദയ്ക്കും ലേഖയ്ക്കും, ജലം പോലെ തൊട്ട സ്നേഹങ്ങള്‍ക്ക്‌)

60 comments:

. August 8, 2009 at 9:47 PM  

ഒന്നും എഴുതാന്‍ വരുന്നില്ല സെറീന. കണ്ണു നിറയുന്നൂ, സന്തോഷത്താലാവണം.

സ്നേഹം,
നന്ദ.

പാമരന്‍ August 8, 2009 at 9:57 PM  

wow..

കുമാരന്‍ | kumaran August 8, 2009 at 9:59 PM  

..ജലം പോലെ തൊട്ട സ്നേഹങ്ങള്‍ക്ക്‌..
ഹോ ഗ്രേറ്റ്..

Hashim... August 8, 2009 at 10:11 PM  

എണ്ണ കിനിയുമെന്നു തോന്നും വിധം തേഞ്ഞു മിനുത്ത വിരലുകളെ.

ishdappettu

കുക്കു.. August 8, 2009 at 10:23 PM  

നന്നായിട്ടുണ്ട്..ആശംസകള്‍...

രാമചന്ദ്രന്‍ വെട്ടിക്കാട്ട്. August 8, 2009 at 11:14 PM  

അരഞ്ഞു തീരാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടത്..

Rare Rose August 9, 2009 at 12:31 AM  

സെറീനാ..,പരിചിതമായോരോന്നിനും പിറകില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു സ്നേഹത്തിന്റെയുറവ തുളുമ്പുന്നത് കാട്ടിത്തരുമ്പോള്‍ എനിക്കൊന്നും പറയാന്‍ പറ്റുന്നേയില്ല.വരികളോരോന്നും മനസ്സോടു ചേര്‍ത്തു വെയ്ക്കുന്നു...

ആഗ്നേയ August 9, 2009 at 1:06 AM  

അരഞ്ഞരഞ്ഞു തീരുമ്പോഴാണ് മിനുസങ്ങളിലേയ്ക്കു പാകപ്പെടുക..
നിറഞ്ഞമനസ്സോടെ വരികളെല്ലാം കൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നു..ആ ചിത്രവും.

ചാണക്യന്‍ August 9, 2009 at 1:47 AM  

ചിത്രം നന്നായി....

whitezhadow August 9, 2009 at 1:53 AM  

Great..

Faizal Kondotty August 9, 2009 at 1:54 AM  

so touching..

പുള്ളി പുലി August 9, 2009 at 3:02 AM  

ഹോ അപാരം. ശരിക്കും നോസ്റ്റാള്ജിക്‍്

യൂസുഫ്പ August 9, 2009 at 3:10 AM  

m m m m m m.....ushaaaaaar

ലേഖാവിജയ് August 9, 2009 at 9:16 AM  

കണ്ണു നിറഞ്ഞേയുള്ളൂ നന്ദേ? ഞാന്‍ വിങ്ങിക്കരഞ്ഞു.

നന്ദകുമാര്‍ August 9, 2009 at 9:45 AM  

ചിത്രമാണോ വരികളാണോ കൂടുതല്‍ ഗംഭീരമെന്നു പറയാന്‍ വിഷമം.

നൊമാദ് | ans August 9, 2009 at 10:09 AM  

ഒറ്റമഴ പെയ്യുന്നു !


( ഒരു കമന്റിനും പിടിതരാതെ വഴുക്കുന്നുണ്ട് ഈ പടം)

എക്താര August 9, 2009 at 10:19 AM  

:) പതിവുപോലെ വന്നു..കണ്ടു..തൊട്ടു.

Inji Pennu August 9, 2009 at 10:29 AM  

ഹൊ!

കാസർകോഡോ കണ്ണൂരോ മറ്റോ ആണോ വീട്?

കിനാവ് August 9, 2009 at 10:44 AM  

ഒരു ദിവസം
അവളുടെ ഒറ്റതൊടലിൽ
പൊടിഞ്ഞ്
അലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതാകും....

അനൂപ്‌ കോതനല്ലൂര്‍ August 9, 2009 at 11:02 AM  

വർണ്ണിക്കാൻ വാക്കുകളില്ല നന്നായിരിക്കുന്നു

ഹരിയണ്ണന്‍@Hariyannan August 9, 2009 at 1:37 PM  

അരികില്‍ ശരിക്കും ജലമര്‍മരം.

ആ ചിത്രം മറ്റൊരു കവിതയാവുന്നു.

lakshmy August 9, 2009 at 4:46 PM  

പൊടിഞ്ഞു വീണ മുനപ്പുകൾക്കിടയിൽ
മുഴുവൻ പൊടിയാതൊരു വാക്കിൻ ബാക്കി?
ഇല്ല... ഒന്നും പറയാനില്ല...
നിറഞ്ഞ മിനുമിനുപ്പു മാത്രം!!!!

Jayesh San / ജ യേ ഷ് August 9, 2009 at 8:28 PM  

തേങ്ങാചമ്മന്തി ഓര്‍ മ്മ വന്നു....എത്ര നാളായി കഴിച്ചിട്ട്...

ചേച്ചിപ്പെണ്ണ് August 9, 2009 at 9:42 PM  

എനിക്ക് കുശുമ്പ് തോന്നുന്നു , ലേഖയോടും നന്ദ യോടും , സത്യം സെറീന

മുസാഫിര്‍ August 9, 2009 at 10:07 PM  

സ്നേഹം പകരുന്ന വരികൾ അതിനു ചേർന്ന ചിത്രവും.

ശ്രീലാല്‍ August 9, 2009 at 11:48 PM  

തുളസിക്ക് ഈ പരിപാടി ഉണ്ട്. ചിത്രത്തെ വെറുതേ അങ്ങ് കണ്ട് പോകാൻ സമ്മതിക്കില്ല. എഴുത്ത് കൊണ്ട് കാഴ്ചക്കാരന്റെ കഴുത്ത് പിടിച്ച് ഞെക്കിക്കളയും.. ശ്വാസം മുട്ടിക്കും..

സല്യൂട്ട്.

ശ്രീ August 10, 2009 at 12:07 AM  

നന്നായിട്ടുണ്ട്

വേണു August 10, 2009 at 12:39 AM  

സെറീനേച്ചി...ചിത്രം കണ്ട് പറയാൻ വന്നതൊക്കെ വരികൾ വായിച്ചപ്പോ തൊണ്ടയിൽ എവിടെയോ കുരുങ്ങി...

ഗുപ്തന്‍ August 10, 2009 at 2:32 AM  

നന്ദയുടെ കവിത കഴിഞ്ഞ ദിവസം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഒരുപാടൊരുപാട് പറയുന്നുണ്ടീപ്പടം. :)

അനിലന്‍ August 10, 2009 at 3:26 AM  

ഒറ്റ ക്ലിക്കില്‍ ഒരു പെണ്ണിന്റെ നീണ്ടകഥ!

കല്ലിന്‍ കറുപ്പിലേയ്ക്ക് ആരുടേയോ കനിവിന്‍ നിലാവാണ്‌ ഒഴുകിപ്പരക്കുന്നല്ലോ?

ശ്രീഇടമൺ August 10, 2009 at 4:09 AM  

അവള്‍ തൊടുമ്പോള്‍ മാത്രം എനിയ്ക്ക് കേള്‍ക്കാം
പണ്ടെങ്ങോ അരികിലൂടെ ജലമൊഴുകിയ അതേ സ്വരം...
:)

യാരിദ്‌|~|Yarid August 10, 2009 at 7:51 AM  

ഒന്നും പറയുന്നില്ല. പറയാനായി ഒരു വാക്കും വരുന്നില്ല..:)

വയനാടന്‍ August 10, 2009 at 8:31 AM  

ലേഖയൊടും നന്ദയോടും അസൂയ തോന്നുന്നു... സത്യം
.....

anaami August 10, 2009 at 8:36 AM  

ശരിക്കും നിങ്ങളുടെ വരികള്‍ക്ക് ഒരു മാന്ത്രികതയുണ്ട്.....കണ്ടു പഴകിയതിന്റെയെല്ലാം കാണാത്ത ഇടങ്ങളിലേക്ക് അതു കൊണ്ട് പൊകും...നന്ദി....

Inji Pennu August 10, 2009 at 11:07 AM  

നന്ദേടേം ലേഖേടേം ബ്ലോഗൊക്കെ ഏതാ? കാണിച്ചേരോ?

സെറീന August 10, 2009 at 11:16 AM  

@ഇഞ്ചി
http://nirvachanam.blogspot.com/ ഇത് നന്ദയുടെ

http://mazhakkaazhchakal.blogspot.com/ ഇത് ലേഖയുടെ..

Kichu $ Chinnu | കിച്ചു $ ചിന്നു August 10, 2009 at 9:42 PM  

aaha! beautiful!

ബിനോയ്//Binoy August 11, 2009 at 2:30 AM  

Salute for both creations :)

smitha adharsh August 11, 2009 at 3:21 AM  

good..good really good

അപ്പു August 11, 2009 at 3:46 AM  

സെറീന വളരെ നല്ല വരികള്‍ (എന്നു പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ)... ചിത്രം അത്രത്തോളം നന്നായി എന്നുതോന്നിയില്ല. ഒരല്പം പ്രകാശക്കുറവ് തോന്നുന്നു.

കുട്ടു | Kuttu August 11, 2009 at 3:57 AM  

നല്ല വരികള്‍...

പറത്തിന്റെ ഫീല്‍ ഇഷ്ടമായി

വികടശിരോമണി August 11, 2009 at 9:56 AM  

ഇവിടെ,ഈ ബ്ലോഗിൽ മാത്രം,എഴുതിയ കമന്റുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും മായ്ച്ചുമെഴുതിയും സമയം കളയാമെന്നല്ലാതെ,ഒന്നും തീർച്ചപ്പെടുത്തി എഴുതാൻ കഴിയുന്നില്ല.
പോട്ടെ.

ജെ പി വെട്ടിയാട്ടില്‍ August 11, 2009 at 8:16 PM  

മഴപോലെയുള്ള വരികള്‍

സബിതാബാല August 12, 2009 at 3:43 AM  

മനോഹരമായ ആശയം....

ഗന്ധർവൻ August 13, 2009 at 12:27 AM  

ചിത്രം നന്നായിട്ടുണ്ട്.വരികൾ അതിലേറെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.

sreejith August 13, 2009 at 5:26 AM  

വാക്കിന്റെ പൂക്കള്‍...!!! congrats :)

വരവൂരാൻ August 13, 2009 at 11:28 PM  

അനാമി പറഞ്ഞതു തന്നെ ഞാനും പറയുന്നു "ശരിക്കും നിങ്ങളുടെ വരികള്‍ക്ക് ഒരു മാന്ത്രികതയുണ്ട്"

Kiranz..!! August 15, 2009 at 10:37 AM  

പത്ത് നാല്പത് കമന്റും കടന്ന് താഴെച്ചെന്ന് ഓൾഡർ പോസ്റ്റ് തപ്പി വീണ്ടും കമന്റുകൾ കടന്ന് ഓൾഡർ പോസ്റ്റ് തപ്പി..വീണ്ടും..

സ്ക്രോൾ ബട്ടൺ കണ്ടു പിടിച്ച മഹാനുഭാവനു പ്രണാമം.

കാണാമറയത്ത് August 17, 2009 at 4:43 AM  

:)
.ഫോട്ടൊ മനോഹരം!!!
ഫോട്ടോയേക്കാള്‍ അതിന്റെ അടിക്കുറിപ്പ്...

Sureshkumar Punjhayil August 17, 2009 at 5:40 AM  

Nashttapedunna innalekal...!

Manoharam, Ashamsakal...!!!

Jimmy August 19, 2009 at 4:28 AM  

really nice shot... nice nostalgic feel and magical words...

ദേവദാസ് വി.എം. August 21, 2009 at 4:55 AM  

മിനുസം മാറ്റി വീണ്ടും വസൂരിക്കല വീഴ്ത്താന്‍ കല്ലുകൊത്തികള്‍ ഇപ്പോഴുമുണ്ട് :)

sreenadhan August 22, 2009 at 5:02 PM  

കവിതയൊന്നും ഏശാത്ത മട്ടിലായിപ്പൊയോ മനസ്സെന്നു തോന്നാറുണ്ട്‌ ചിലപ്പോള്‍.but this poem comes in as a reset or an interrupt to wake up the processor back into action. so great is its impact! thank you very much.congrats!

പകല്‍കിനാവന്‍ | daYdreaMer December 8, 2009 at 6:05 AM  

ബ്ലോഗനയില്‍ കണ്ടു.
ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി.
അഭിനന്ദനങ്ങള്‍.

jollymash December 10, 2009 at 12:07 AM  

kallurava vayichu.

vijayakumar mk December 12, 2009 at 7:45 AM  

the poem was really touching. words are inadequatew to express ny feelings. thanks

Pencil December 13, 2009 at 10:15 PM  

Read your post in Mathrubhumi aazhchapathippu !
Nannayittund ..Congratulations !

ramdascherthala December 15, 2009 at 7:17 AM  

kollam
ente ramdascherthala.blogspt.com nokkumo?

Kavitha December 15, 2009 at 7:19 AM  

nice poem.

നിരക്ഷരന്‍ December 31, 2009 at 7:00 PM  

കല്ലുറവ ബ്ലോഗനയില്‍ കണ്ടു. ഒരുപാട് സന്തോഷമായി. അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ :)

Followers

FEEDJIT Live Traffic Feed

  © Blogger template 'Photoblog II' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP